Druk op "Enter" om naar de inhoud te gaan

Amilkas verslagen

[165] Van de bewoners van Sicilië stamt nog het volgende verhaal. Gelon zou ondanks het bevelhebberschap van de Lakedaimoniërs tóch de Grieken hebben geholpen, als niet Terillos, zoon van Krinippos en tiran van Himera, door Theron, zoon van Ainesidemos en alleenheerser van Akragas, uit de stad was verdreven en juist in die tijd een leger van 300.000 man liet aanrukken, bestaande uit Foeniciërs, Noord-Afrikanen, Iberiërs, Liguriërs, Elisykers,[1] Sardijnen en Kyrniërs.[2] Terillos wist hun aanvoerder Amilkas,[3] zoon van Annon en koning van de Karthagers, te strikken door hun vriendschapsrelatie, maar vooral door de inzet van Anaxileos, zoon van Kretinas. Deze was tiran van Region en haalde, na zijn eigen kinderen als gijzelaars aan Amilkas te hebben afgestaan, hem naar Sicilië om zijn schoonvader te steunen. Anaxileos’ vrouw was Terillos’ dochter, genaamd Kydippe. Zo kwam het dat Gelon de Grieken geen hulp kon bieden en zijn geld naar Delfi stuurde.

Op dezelfde dag

[166] Zij vertellen verder dat – hoe toevallig! – Gelon en Theron op Sicilië de Karthager Amilkas versloegen op dezelfde dag als de Grieken de Perzen bij Salamis.[4] Als ik goed ben geïnformeerd, was Amilkas, die een Karthaagse vader en een Syracusaanse moeder had en koning van de Karthagers was geworden door zijn militaire verdiensten, toen het gevecht was uitgebroken en hij op het slagveld werd verslagen, spoorloos verdwenen. Nergens werd hij meer gezien, levend noch dood. Van alles is er door Gelon gedaan hem te vinden.

Onvindbaar

[167] Er bestaat een variant van het verhaal dat de Karthagers zelf vertellen en plausibel is. De buitenlanders waren [op Sicilië] in gevecht tegen de Grieken vanaf de vroege ochtend tot laat in de avond (zo lang heeft volgens zeggen het treffen zich voortgesleept), maar Amilkas verbleef al die tijd in het legerkamp en bracht onafgebroken offers voor een gunstig resultaat; hele lichamen liet hij op een grote vuurhoop verbranden. Toen hij zag dat het met zijn troepen verkeerd afliep en hij net bezig was met plengoffers op de offerdieren, wierp hij zich in het vuur. Zo kwam het dat hij door verbranding onvindbaar was. [5]

Of Amilkas nu op zo’n manier was verdwenen, zoals door de Foeniciërs wordt verteld, of op een andere, zij vereren hem niet alleen met offers, maar hebben ook in alle nederzettingen die zij hebben gesticht, gedenktekens opgericht. Het grootste staat in Karthago zelf. Tot zover de gebeurtenissen rondom Sicilië.


[1] Een aan de Liguriërs verwant volk in Zuid-Frankrijk, de Elysikoi (Gr. Ἐλίσυκοι).

[2] Benaming voor de bewoners van het eiland Kyrnos (Gr. Κύρνος), d.w.z. Corsica.

[3] Bij de Romeinen heet hij Hamilcar (zoals Anno bij hen Hanno wordt genoemd), Foenicisch Abd-Melkart, ‘dienaar van (god) Melkart’, afstammeling van Mago (6de eeuw vC); zijn verre nakomeling Hamilkar Barkas (270-229 vC) zal met een hernieuwde invasie van Sicilië het sein geven tot de Karthaagse expansie en de oorlogen tegen Rome o.l.v. zijn zoon Hannibal.

[4] Diodorus Siculus (Bibl. 11.24) vertelt meer dan vier eeuwen later dat de slag bij Himera samenviel met de slag bij Thermopylae, eerder in dat jaar (480 vC).

[5] Diodorus Siculus (Bibl. 11.22) meldt dat Amilkas in de vroege ochtend in het scheepskamp werd verrast door vijandelijke ruiters die wisten binnen te dringen en hem doodden, toen hij bezig was een offer te brengen.