Druk op "Enter" om naar de inhoud te gaan

Buitenlandse invloeden

[76] Nog iets. Het gebruik van vreemde gebruiken vermijden zij als de pest, van elkaar en vooral die van de Grieken, zoals in het geval van Anacharsis en later Skyles is gebleken. Om met Anacharsis te beginnen: na vele landen te hebben bezocht en daarover veel informatie te hebben ingewonnen introduceerde hij die bij de Skythen. Op zijn vaart door de Hellespont deed hij Kyzikos aan. Het viel hem op hoe de inwoners van Kyzikos heel uitbundig feest vierden ter ere van de moedergodin[1] en hij deed een gelofte om, wanneer hij bij leven en gezondheid in zijn vaderland zou terugkeren, op dezelfde manier aan haar een offer te brengen, zoals hij hen dat zag doen: een nachtelijk feest houden.

Nachtelijk feest

Na zijn thuiskomst dook hij de zogeheten Hylaia in (dit gebied ligt aan de Achillesweg en telt vele soorten bomen).[2] Daar hield hij een feest geheel gewijd aan de godin met een trommel in zijn hand en beeldjes om zijn lichaam. Een van de Skythen betrapte hem daarop en meldde dat aan koning Saulios. Deze kwam zelf een kijkje nemen en schoot Anacharsis dood met een pijl.

Gedood door een broer

Wanneer je nu Anacharsis ter sprake brengt, zeggen de Skythen hem niet te kennen,[3] omdat hij naar Griekenland is afgereisd en er buitenlandse gebruiken op nahield. Maar afgaande op wat ik gehoord heb van Tymnes, opzichter van Ariapeithes, was hij oom van de Skythische koning Idanthyrsos en een zoon van Gnoros (kleinzoon van Lykos, achterkleinzoon van Spargapeithes). Als Anacharsis dus uit die familie kwam, is de conclusie dat hij door zijn broer werd gedood. Idanthyrsos was namelijk een zoon van Saulios en Saulios was de moordenaar van Anacharsis.   

Andere versie

[77] Toch heb ik eens een andere versie gehoord die door mensen op de Peloponnesos wordt verteld: Anacharsis is door de Skythische koning op pad gestuurd om Griekenland te bestuderen en beweerde, teruggekeerd bij zijn opdrachtgever, dat alle Grieken actief waren in iedere wetenschap, maar dat de Lakedaimoniërs als enigen het inzicht hadden om te argumenteren.[4] Deze versie is echter voor de lol door hen verzonnen en de man is dus omgekomen op de hierboven beschreven wijze. Buitenlandse gebruiken en contacten met Grieken bestempelden zijn lot.


[1] D.w.z. Kybele; de attributen die bij haar cultus horen worden verderop genoemd.

[2] Zie hfdst. 55 voor de Hylaia en de Achillesweg.

[3] Uit deze mededeling blijkt dat de schrijver lokale bronnen heeft geraadpleegd.

[4] Deze mededeling wordt door de Skythische bron voor waar aangenomen, maar uit de mond van de schrijver klinkt het als een typisch voorbeeld van Spartaanse ‘humor’.