Druk op "Enter" om naar de inhoud te gaan

Zeeslag bij Skiathos

[179] Xerxes’ vloot vertrok uit de stad Therme en de tien snelst varende schepen voeren direct naar Skiathos, waar drie Griekse schepen, uit Troizen, Aigina en Attika, op de uitkijk stonden. Toen zij in de verte de schepen van de Perzen in het vizier kregen, sloegen zij op de vlucht.

Offer van de knapste

[180] De Perzen haalden het schip uit Troizen, dat onder aanvoering stond van Prexinos, in en kaapten het. Daarop werd de knapste marinier van het schip naar de voorsteven ervan gebracht en de keel doorgesneden:[1] ze vonden het een gunstig voorteken dat de eerste Griek die zij oppakten, ook zeer knap was. De man wiens keel werd doorgesneden, heette Leon en misschien had hij zijn lot ook een beetje aan zijn naam te danken.[2]

Dapperheid van Asonides

[181] Het schip uit Aigina, dat onder het commando stond van Asonides, bood zelfs enige weerstand. Aan boord daarvan bevond zich Pytheas, zoon van Ischenoös, en hij bewees die dag de dapperste te zijn. Toen zijn schip werd veroverd, vocht hij zó lang hardnekkig door, totdat er van alle kanten op hem werd ingehakt. Hij stortte neer, maar was niet dood en ademde nog. De Perzen die als marinier op de schepen dienden,[3] deden hun uiterste best hem in leven te houden door met zalf[4] z’n wonden te behandelen en die met fijn linnen in te zwachtelen.

Toen zij op hun legerbasis waren teruggekeerd, presenteerden zij vol bewondering hem aan het hele leger en zorgden goed voor hem. De anderen die op dat schip waren opgepakt, werden als slaven behandeld.

Bemanning in veiligheid

[182] Dat was de wijze waarop die twee schepen werden ingenomen. Het derde schip, dat onder het commando stond van de Athener Formos, strandde op zijn vlucht in de monding van de Peneios.[5] Het schip kwam in handen van de Perzen, maar dat gold niet de bemanning, want nauwelijks raakte het schip van de Atheners aan de grond of zij sprongen van boord en kwamen na een tocht door Thessalië veilig thuis in Athene.[6]

De weg vrij voor de Perzen

[183] De Grieken die bij Artemision waren gelegerd, werden hierover op de hoogte gebracht door vuursignalen vanuit Skiathos. Geschrokken van de informatie voeren zij terug naar Chalkis om de Euripos in de gaten te houden,[7] maar hielden mensen op de hellingen van Euboia om overdag de wacht te houden.

Van de tien Perzische schepen voeren er drie op ter hoogte van de klip die ze ‘Myrmex’ noemen, tussen Skiathos en Magnesia in. Nadat de Perzen daar een stenen zuil, die ze op de klip hadden gehesen, hadden opgericht, vertrok de rest vanuit Therme, nu de weg voor hen was vrijgemaakt. Ze voeren op met de hele vloot, na elf dagen te hebben laten voorbijgaan sinds het vertrek van de Perzische koning uit Therme. Dat de klip precies op hun route lag, werd hen verteld door Pammon van Skyros.[8] De Perzen deden er een hele dag over om Sepias in Magnesia te bereiken; nauwkeuriger gezegd: de kust tussen de stad Kasthanaia en kaap Sepias.[9]


[1] Hem werd de keel doorgesneden als bij een dier dat aan de goden wordt geofferd.

[2] Leon (Gr. Λέων) betekent ‘leeuw’ en de combinatie van vermeende dapperheid en schoonheid werd als een bijzonder gunstig voorteken beschouwd.

[3] In boek 8, hfdst. 92, noemt de schrijver de bemanning ‘Sidonisch’; het schip raakt in Griekse handen en Pytheas kan veilig terugkeren naar Aigina.

[4] De schrijver spreekt van mirre, smyrnè (Gr. σμύρνη), waaraan geneeskrachtige werking werd toegeschreven; de aanwezigheid ervan wijst op uitstekende hospitaalvoorzieningen bij de Perzen.

[5] De Grieken waren op hun vlucht een flink stuk in noordelijke richting afgedwaald.

[6] Gezien de pro-Perzische stellingname van de Thessaliërs was de terugtocht van de Atheners een gevaarlijke.

[7] D.w.z. bij de zeeëngte die tussen het eiland Euboia en het Griekse vasteland (Euboia) het smalst was.

[8] Eilandje ten oosten van Euboia, de bewoners waarvan de omliggende wateren goed moeten hebben gekend.

[9] Kaap Sepias is nagenoeg het meest zuidelijke punt van Magnesia.