(3 van 3 pagina’s)
Onderwerpen op andere pagina’s: Xerxes benieuwd naar de Grieken – antwoord van Demaratos
[105] Dit antwoord vatte Xerxes geestig op. Hij vertoonde geen spoor van boosheid en liet Demaratos beleefd gaan. Na dat gesprek met hem ontsloeg Xerxes de gouverneur van Doriskos, die daar door Dareios was aangesteld, en verving hem door Maskames, zoon van Megadostes. Met z’n leger vertrok hij door Thrakia naar Griekenland.
Een voorbeeldig gouverneur
[106] Deze Maskames, die hij daar achterliet, bleek zo goed te zijn dat hij de enige was aan wie Xerxes keer op keer geschenken stuurde. Hij vond hem de beste van alle gouverneurs die door hemzelf of Dareios waren aangesteld, en stuurde hem elk jaar geschenken. Xerxes’ zoon Artaxerxes doet dit nog steeds voor de afstammelingen van Maskames.[13] Ver vóór die veldtocht waren er gouverneurs aangesteld in Thrakia en overal langs de Hellespont. Zij allen, zowel in Thrakia als langs de Hellespont, behalve die in Doriskos, werden na die veldtocht door de Grieken verdreven. Het is echter niemand gelukt de gouverneur van Doriskos te verdrijven, ondanks vele pogingen daartoe. Dat is de reden waarom hij van de koning van Perzië de geschenken toegestuurd krijgt.
Boges
[107] Geen van de door de Grieken verdreven gouverneurs verdiende Xerxes’ achting, behalve alleen Boges, gouverneur van Eion. Onophoudelijk waren zijn complimenten aan zijn adres en zijn zoons in Perzië genoten bijzondere voorrechten na de dood van hun vader, want Boges’ verdienste was groot. Toen deze werd belegerd door de Atheners onder leiding van Kimon, zoon van Miltiades, kon hij tijdens een wapenstilstand wegvluchten en terugkeren naar Klein-Azië, maar hij weigerde dat. Hij wilde niet dat de Perzische koning dacht dat hij zijn leven dankte aan lafheid, en hield tot het einde vol. Toen alle voedsel binnen de stadsmuren opgeraakt was, richtte hij een hoge brandstapel op. Hij liet de kelen van zijn kinderen, echtgenote, bijvrouwen en dienaren doorsnijden en hun lichamen in het vuur gooien. Daarna verstrooide hij al het goud en zilver uit de stad in de Strymon[14] om uiteindelijk zichzelf in het vuur te werpen. Het is met recht dat hij tot op de dag van vandaag door de Perzen wordt geprezen.
[13] Artaxerxes volgde zijn vader, door zijn hoofd van de lijfwacht Artabanos vermoord, in 465 vóór Christus op en regeerde tot zijn dood in 424 vóór Christus; de schrijver beschrijft hier een situatie uit zijn eigen tijd en daarom is hier de tegenwoordige tijd gebruikt.
[14] De welvaart van de stad was te danken aan de vele goud- en zilvermijnen die Thrakia rijk was.