(pagina 7 van 7)
Hoofdstukken op de andere pagina’s: 108-109, 110-111, 112-113, 114-115, 116-118, 119.
Tweede lezing van de droomuitleggers
[120] Dat was de straf die Astyages Harpagos oplegde. Hij beraadde zich over Kyros en riep dezelfde Magiërs bij zich die de vorige keer hun oordeel hebben gegeven over zijn droom.[17] Toen ze verschenen waren, vroeg Astyages hen hoe zij tot hun oordeel waren gekomen over zijn droom. Zij kwamen tot dezelfde conclusie en zeiden dat het onvermijdelijk was dat de jongen koning zou worden, als hij in leven zou blijven en niet eerder zou sterven.
Hij reageerde op hun verklaring met deze woorden: “De jongen leeft nog steeds en toen hij buiten de stad verbleef, is hij door de jongens uit z’n dorp tot koning gekozen. Hij heeft alles laten uitvoeren wat koningen in het echt doen! Hij heeft bijvoorbeeld lijfwachten, bewakers, bodes aangesteld en nog veel meer geregeld en zo geregeerd. Wat vinden jullie ervan, waartoe leidt dit?” De Magiërs zeiden: “Als de jongen nog in leven is en onbedoeld koning is geworden, wees dan op grond hiervan gerust en heb goede moed. Hij zal niet een tweede keer de macht krijgen. Enkele voorspellingen van ons zijn trouwens op onbenulligheden uitgelopen en dromen en aanverwante zaken blijken uiteindelijk onbeduidend.”
Astyages’ koningschap gered?
Astyages’ reactie luidde als volgt: “Ook ik, heren Magiërs, geloof sterk hierin: omdat ze de jongen hun koning hebben genoemd, is daarmee de droom uitgekomen en heb ik niets meer te vrezen van deze jongen. Niettemin, vraag ik jullie om advies. Denk er goed over na wat voor mijn familie en voor jullie de veiligste weg zal zijn.” De Magiërs zeiden hierop: “Koning, ook wijzelf hebben er belang bij dat uw heerschappij succesvol blijft, want anders komt deze in vreemde handen terecht en belandt ze bij deze jongen die een Pers is en… worden we, Meden, tot slaaf gemaakt en zijn we als buitenlanders in de ogen van de Perzen niets waard. Wanneer u, landgenoot van ons, als koning aanblijft, hebben wij een aandeel in de macht en worden wij door u flink beloond. Daarom moeten wij hoe dan ook goed voor u en uw heerschappij zorgen. Als wij nu enige dreiging zagen, zouden wij u daarvoor uitputtend waarschuwen. Omdat de droom met een sisser is afgelopen, zijn wijzelf nu onbezorgd en moedigen wij u aan ook zo te zijn. Stuur die jongen naar Perzië, weg uit uw ogen, en naar z’n ouders.”[18]
[121] Na het horen van die woorden, riep Astyages Kyros bij zich en zei tot hem: “Jongen, vergeef me, want ik heb je onrecht aangedaan vanwege een loze droom. Je bent nog in leven dankzij je eigen levenslot. Ga nu dus naar Perzië en geniet ervan. Ik zal je mensen meegeven die je begeleiden. Wanneer je daar aankomt, zul je een vader en moeder aantreffen, niet vergelijkbaar met Mitradates de koeherder en zijn vrouw.”
Kyros terug in Perzië
[122] Toen Astyages dat had gezegd, zond hij Kyros weg. Aangekomen bij het huis van Kambyses werd hij door z’n ouders ontvangen en toen zij daarop begrepen wie hij was, begroetten zij hem hartelijk, want ze wisten niet beter of hij was toen meteen omgekomen, en vroegen hoe hij het had overleefd. Hij vertelde hen met zoveel woorden dat hij daarvóór het niet wist, maar leefde in een volkomen verkeerde veronderstelling; pas onderweg hoorde hij wat hij allemaal had doorstaan.[19] Hij wist niet beter of hij was de zoon van een koeherder van Astyages. Na zijn vertrek bij hem vandaan hoorde hij het hele verhaal van zijn begeleiders. Hij vertelde dat hij grootgebracht werd door de vrouw van de koeherder en hield niet op haar te prijzen. In zijn verhaal had hij het alleen maar over Kyno. Z’n ouders namen die naam over en om de Perzen te laten denken dat de redding van de jongen door een wonder tot stand was gekomen, verspreidden ze het gerucht dat Kyros, toen hij te vondeling was gelegd, door een hond was grootgebracht.[20] Zij zijn dus de bron van het gerucht geweest.
[17] Zoals beschreven is in hfdstt. 107 & 108.
[18] Kyros’ moeder was weliswaar een Medische, dochter immers van Astyages, maar zijn vader was de Pers Kambyses (ziehfdst.107).
[19] Blijkbaar kreeg Kyros de omstandigheden rond zijn geboorte niet van Astyages zelf te horen.
[20] De schrijver laat de naam Kyros verwant zijn aan het Griekse woord voor ‘hond’, kyon, maar had de jongen niet een naam moeten hebben, afgeleid van het Perzische woord voor ‘hond’, spako (vgl. hfdst. 110)? Bovendien was het bekend dat de jongen een kleinzoon was van Kyros, vader van Kambyses (vgl. hfdst. 111).